BAHAR...
19/4/2008 · Kategori: annemin yazilari
az önce camdan baktım dışarı
birde ne göreyim
daha 3 gün önce, kıştan uyanmamış koca gövdesi ve dallarıyla bana bakan solgun ağaçlar çiçek açmış.
öyle saf öyle temizki, bembeyaz ...
sonra düşündüm hayatta böyle işte
bazen kışa dönsede yüreğimiz açar bir gün elbet çiçek
doğar güneş
heryer gülüstanlık oluverir
kıştamıyız seyretmeyi sabretmeyi bilmeliyiz
beklemeyi ve geleni olduğu gibi kabul etmeyi öğrenmeliyiz
hayat kısa ....beklerken inaçlarımızı , seyrederkende umutlarımızı kaybetmemeliyi z
hayat bize çok şey sunuyor öğretiyorda bizmi görmüyoruz
gönül çiçeklerinin açmasına izin vermeyince solacağımızı biliyoruzda neden hala bişeyler yapmıyoruz dedim kendi kendime
devri alem var, hiçbirşey baki değil
bir gemide düşünün kendinizi...sahilden yavaş yavaş geçiyor hayat gibi...
etraf kimi yeşillik kimi güzellik kimi köhne kimi hüzünlü akıyor
ben seyredince,köhne yerlerde takılı kalmayınca ve hayatı özünde yaşayınca mutlu oluyorum
sizde öyle yapın...
yapınki hayat güzelliklerle aksın size
şimdi bir liman bulun güzellikler içinde....
ve o limanına yanaşın, kalın öylece









